Badam przepisy. Wyjaśniam zawiłości.

Wpadam na problem, który pojawia się w praktyce, otwieram wersję cyfrową ustawy, sprawdzam, jak jest, zastanawiam się, jak powinno być i piszę, co myślę. W praktyce praca ta jest bardziej skomplikowana, wymaga spędzenia czasu na przepisami, artykułami i wyrokami sądów. Staram się pisać klarownie, nawiązując do praktycznego zastosowania moich poglądów i wniosków. Dużą uwagę zwracam na to, jakich słów użył ustawodawca do wyrażenia swojej idei w przepisie. Wspomagam się pracami innych autorów i wyjaśnieniami sądów oraz innych organów. Głównie podejmuję się pracy w zakresie prawa unijnego i polskiego, ale korzystam także z tego, co wymyślono w innych państwach.

Prawo autorskie w zakresie zasad rozpowszechniania utworów (np. jak działają pola eksploatacji). Prawo nowych technologii w zakresie korzystania ze sztucznej inteligencji, zwłaszcza GenAI (np. jak oznaczać deepfake’i). Prawo mediów (np. jak legalnie korzystać z głosu żywych i zmarłych). Prawo reklamy (np. jakie podmioty są objęte obowiązkami oznaczania reklam).

Akty prawne, które mnie interesują to: Akt ws. sztucznej inteligencji (AI Act), Akt o usługach cyfrowych (DSA), Dyrektywa ws. prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym (DSM), Dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych (AVMSD), Dyrektywa ws. harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (InfoSoc), ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawa o radiofonii i telewizji, ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.

Przede wszystkim w pracach naukowych, Napisałem kilka artykułów i rozdziałów w publikacjach zbiorowych. W naukach prawnych to podstawowy sposób dzielenia się wiedzą i wynikami badań. Dodatkowo biorę udział w konferencjach naukowych w Polsce i za granicą. Tam mogę omówić swoje prace badawcze i porozmawiać o nich z innymi naukowcami-prawnikami. Popularyzuję naukę i moje przemyślenia za pośrednictwem mediów społecznościowych.

Moim zdaniem to nie ma tak, że dobrze, albo że niedobrze.

Przede wszystkim trudno jest coś szybko i sprawnie publikować przez “punktozę” (w skrócie: każde wydawnictwo i czasopismo ma przypisane punkty ministerialne, trzeba zdobyć określoną ilość, żeby dostać pozytywna ocenę na uczelni jako pracownik, uczelnia też jest przez to oceniana). Dodatkowo sporo czasu trzeba przeznaczyć na dydaktykę (naukę studentów).

Jednak lubię to robić, nie dla pieniędzy (bo ich w polskiej nauce nie ma), ale dla pasji, rozwoju i możliwości wpływu na rzeczywistość prawną. Jeśli komuś moje prace naukowe pomogą w rozwiązaniu problemu lub go czegoś nauczą - było warto (nawet bardziej niż zdobyte za to punkty, stypendia czy granty, co oczywiście jest bardzo miłe).